مقاله ژئوپليتيک تعادل و موازنه نرم مطالعه موردي: خاورميانه در بين سالهاي 9-2001

    —         —    

ارتباط با ما     —     لیست پایان‌نامه‌ها

... دانلود ...

بخشی از متن مقاله ژئوپليتيک تعادل و موازنه نرم مطالعه موردي: خاورميانه در بين سالهاي 9-2001 :

مقاله ژئوپلیتیک تعادل و موازنه نرم مطالعه موردی: خاورمیانه در بین سالهای 9-2001 که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است, در بهار 1387 در فصلنامه ژئوپلیتیک از صفحه 8 تا 35 منتشر شده است.
نام: ژئوپلیتیک تعادل و موازنه نرم مطالعه موردی: خاورمیانه در بین سالهای 9-2001
این مقاله دارای 28 صفحه می‌باشد, که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله جنگ پیشدستانه
مقاله تهدیدات منطقه ای
مقاله بازیگر منطقه ای
مقاله موازنه نرم
مقاله یکجانبه گرایی

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
اهداف اعلامی حمله نظامی آمریکا به افغانستان و عراق در راستای به کارگیری ابزارهای قدرت برای از بین بردن چالش و ایجاد ژئوپلیتیک تعادل بوده است. اگر چه سیاست عملی امریکا نشانه های کاملا متفاوتی را نشان می دهد. در واکنش به اقدام نظامی آمریکا, گروه های مختلفی به نقد سیاست و استراتژی آمریکا مبادرت نمودند. آنان بر این اعتقادند که اقدام نظامی, مخاطرات متنوعی را برای ایالات متحده ایجاد می کند. افرادی همانند (جوزف نای) و (کالین) بر این اعتقادند که کاربرد قدرت سخت افزاری نه تنها به ثبات و امنیت منجر نمی شود, بلکه بحران های منطقه ای را نیز افزایش خواهد داد. این نظریه پردازان توانسته اند بین موضوعات مربوط به (ژئوپلیتیک تعادل) و همچنین (موازنه نرم) رابطه متقابل برقرار نمایند. این امر به مفهوم آن است که به هر میزان کاربرد نیروی نظامی افزایش یابد و یا اینکه به کارگیری قدرت, بیش از ظرفیت منطقه ای کشورها باشد. در آن شرایط, امکان از بین رفتن تعادل منطقه ای وجود داشته و زمینه را برای گسترش بحران های عمومی فراهم می سازد.
چارچوب نظری این مقاله بر اساس رهیافت های نئولیبرالی جوزف نای می باشد. فرضیه مقاله بر این امر تاکید دارد که به هر میزان قدرت سخت و یکجانبه گرایی از سوی امریکا افزایش یابد, به همان میزان زمینه برای افزایش تعارض و ستیزش منطقه ای بیشتر خواهد شد. اعتمادسازی و چند جانبه گرایی به عنوان ضرورت های تعادل گرایی منطقه ای محسوب می شوند. منطقه خلیج فارس که دارای نشانه های ژئوپلیتیکی در سیاست جهانی می باشد, صرفا در شرایطی می تواند در فضای تعادل و ثبات قرار گیرد که از یک سو, با الگوهای موازنه نرم کنترل شود و از سوی دیگر, اقداماتی همانند جنگ پیشدستانه مورد استفاده قرار نگرفته و به جای آن به کارگیری الگوهایی همانند سازماندهی مجمع امنیت منطقه ای, اعتمادسازی و ائتلاف منطقه ای در برابر تهدیدات خارجی به آزمون گذاشته شود.

لینک کمکی